jueves, 28 de enero de 2016

SÁBADO DE MULLERES.....EN XINZO DE LIMIA

Este sábado celébrase en Xinzo de Limia o día das mulleres. 
Esta noite só está permitido que saían as mulleres (e algún home disfrazado de muller tampouco pode resistir a tentación) cos seus mellores disfraces. 
Reúnense todas para cenar nos restaurantes da vila para logo continuar a festa ata altas horas da mañan.
foto de "La Región"
E o vindeiro xoves día 4 de febreiro, será o día de comadres, que nesta ocasión a festa mais grande virá da man de outra gran vila ourensán, Verín.
Alí concéntrase unha das festas do Entroido ourensán por excelencia, onde o xoves de comadres ninguén se resiste sen ir a formar parte desta gran noite, mulleres vidas de todos os sitios, e homes disfrazados de muller divírtense bailando, rindo e compartindo momentos inolvidables do Entroido que está a piques de celebrar os grandes días, pois este xoves é a porta que se abre para transformar o triángulo máxico de Ourense (Laza, Verín e Xinzo) nas vilas do cambio, onde todo por uns días é diferente, onde todo está permitido cando sexa con respecto, e onde cada quen adoita ser a persoaxe que máis graza lle fai.

Non deixes de acudir..... a festa está garantida!!!!!!!!!!!!!! 

DOMINGO OLEIRO



O pasado domingo Xinzo de Limia celebrou o domingo oleiro e a verdade e que foi un día espectacular, o tempo acompañou, a xente puxo o sorriso e o concello puxo un elemento moi importante, as olas.
Estas olas son feitas unicamente para este día, e xúntanse entorno a unhas 300.
Os participantes póñense formando unha roda e as olas iranse pasando de uns aos outros, tendo en conta que algunha leva auga ou fariña, e que non debe tampouco caer o chan, pois senón a ese que lle cae di a tradición que debe invitar a unha ronda de viño.
A festa non decaeu en todo o día e as charangas tocaron polas rúas e na praza Maior para amenizar de novo un domingo moi entroideiro na vila ourensán.
foto de "Faro de Vigo"

foto de "La voz de Galicia"

De parque natural...


IMOS AO PARQUE NATURAL DAS DUNAS DE CORRUBEDO...


No  municipio de SANTA UXIA DE RIBEIRA (A Coruña), entre a ría de Arousa e a ría de Muros e Noia, no extremo occidental da península de Barbanza, atópase o Parque Natural das Dunas de Corrubedo. Un espazo natural protexido de 1.000 ha de superficie onde concorren zonas dunares (4km de dunas), praias paradisíacas, lagoas de auga doce e de auga salgada, marismas  e unha gran variedade de fauna (mamíferos, réptiles e sobre todo aves) e flora (varias endémicas) da costa galega, así como restos megalíticos.

As súas dunas e lagoas, foron incluídas en 1993 na lista do Convenio sobre Humidais de Importancia Internacional. Está catalogado como Lugar de Importancia Comunitaria desde 2001, estendéndose a súa área até o arquipélago de Sálvora (Illas Atlánticas) e outros illotes da ria de Arousa como os Sagres; cara ao norte chega ao costeiro castro prerromano de Baroña.

Os primeiros asentamentos humanos deixaron as súas pegadas e restos por esta zona de Galiciarepresentan un valor engadido á súa importancia patrimonial.
O dólmen de Axeitos -uno dos símbolos de Megalitismo de Galicia-, o petróglifo da Pedra dás Cabras e restos da cultura castrexa como o Facho ou Tahume, xunto cos numerosos muíños son tamén atractivos de interese.


O principal atractivo do Parque Natural é a DUNA MÓBIL, única en Galicia, que ten unha extensión de máis de 1 quilómetro de lonxitude, 250 metros de anchura e unha altura de 20 metros; hai unha rede de camiños para non invadir a zona dunar e pasarelas que ensinan o lugar do modo máis completo.

Tamén son de gran interese a lagoa de auga doce de Vixán que naceu ao pecharse unha frecha arenosa que a separou do mar, limitando así os achegues de auga a varios arroios, e a lagoa salobre de Carregal, que mantén a comunicación co mar e por iso as súas augas teñen maior salinidade.

Fauna:
Na zona de Corrubedo existen unhas 10 especies de anfibios, que veñen ser o 70% das de Galicia. Entre eles o escasísimo sapo de esporas, a ra verde ou o sapiño pinto. En canto aos réptiles hai unhas 14 especies que van desde cóbralas de colar, á víbora de Seoane, endémica en Galicia, pasando polo lagarto das silveiras ou a salamandra.

Os censos de aves acuáticas invernantes efectuados nos últimos anos proporcionan unha media de 2.300 individuos reunidos en máis de 35 especies. Algunhas tan escasas como o chorlitejo patinegro  que chega na primavera para aniñar entre os montes de area, Nutria en Dunas de Corrubedosiendo unhas das especies máis beneficiadas pola protección oficial da zona, e contando Corrubedo probablemente coa mellor poboación desta pequena limícola de toda Galicia; conviven con chorlitos, andarríos, ostreros, zarapitos, agullas, na praia e chairas de lodo; ánades, porrones, fochas, garzas, cercetas, somormujos, nas masas de auga.

Non é infrecuente observar aves mariñas de paso como corvos mariños, alcatraces e negrones.
En canto a mamíferos, as especies máis destacadas son as nutrias que habitan nas partes altas da marisma, raposos que teñen un bo número de tobos no parque, ratas de auga e ourizos.

Flora:
Podemos atopar até 247 clases de vexetais moitos dos cales están perfectamente adaptados á aridez e inestabilidade do terreo arenoso como o Silybum marianum  outras adaptadas á auga Arundo donax, . Outros vexetais son endémicos do noroeste peninsular e algún deles  en perigo de extinción, como o scirpus pungens(escirpo pinchudo) ou a Linaria arenaria.

Praias:
A praia do Parque Natural é en realidade un grupo de cinco praias consecutivas: a máis longa é a Praia Lagoa de preto de tres quilómetros de longo e unha anchura de 30 metros (ocupación media, area branca e fina, ventosa e ondada moderada). Tamén podemos gozar da praia de Prado, en Ribeira (area branca e fina, augas tranquilas, recomendable para a pesca con cana), a praia de Castro (Castañeiras) recomendable para a pesca submarina e o windsurf.

Rutas:
No mapa que che dan no centro de información veñen todos os camiños e carreiros moi ben sinalizados. Son rutas de baixa dificultade, fáciles para todas as familias; a maioría transcorren sobre pasarelas de madeira. Existe a posibilidade de facer rutas guiadas polo persoal do Parque Natural.

O tres rutas do Parque son:

Camiño da auga: percorrido 3km, 1,5h. Chega até a lagoa de auga doce de Vixán (alimentada polo arroio do Vilar) e os restos dun castro en Porto Baixo.
Camiño do mar: percorrido 6km, 3h. Lévanos á lagoa salobre de Carrexal onde verte as súas augas o río Longo e os arroios Sanchanás e Serves.
Camiño do vento: percorrido 5km, 2,5h. Iníciase desde a caseta de información do parking de Olveira A praia do Vilar (a zona non nudista) dispón de aparcadoiro, restaurante, mesas para merendar, baños, duchas e está vixiada por socorristas.é unha ruta circular que nos leva á gran duna móbil.
É interesante subir ao Miradoiro dá Pedra dá Rá (o Miradoiro de Pedra da Ra), desde onde se pode contemplar desde o alto toda a extensión do Parque Natural das Dunas de Corrubedo, os pobos da costa e, se o día está despexado, a ría de Arousa
Se tes oportunidade, podes visitar o Faro de Corrubedo, construído no ano 1.853 nun enclave privilexiado, onde o mar rompe con toda o seu bravura e desde o que se poden divisar as luces dos faros de Finisterre e das Illas Cíes.





RECEITA DE PEMENTOS RECHEOS


INGREDIENTES

  • 6 Pementos de piquillo
  • 500 gramos Grelos
  • 12 Gambas
  • 3 culleradas de Fariña
  • 2 Ovos
  • Sal
  • Pementa
  • 1 Allo
  • 400 ml Leite
  • 1 Pemento grande
  • 1 Cebola
  • Aceite

ELABORACIÓN


O primeiro paso é cocer os grelos e as gambas, en potas diferentes. Cando estean listos, cortamos os grelos en pedacitos, e pómolos nunha tixola cun chorrito de aceite, un dente de allo cortado en láminas e as gambas.

Cando estea todo rehogado, incorporámoslle a fariña. Pouco despois, engadímoslle leite para preparar a salsa bechamel. Teremos que remover continuamente até conseguir a textura adecuada. Cando o teñamos listo, deixámolo arrefriar.

Despois, enchemos os pementos de piquillo e pasámolos por fariña e ovo para pasalos pola tixola.

Para acompañalos, é unha boa idea facer unha salsa con cebola e pemento. Tras cortar ambos os en pedacitos, os pochamos nunha tixola para despois pasarlles pola batidora. Vaille tan ben aos pementos recheos! 



 

jueves, 21 de enero de 2016

HOXE IMOS A...


CARA GUITIRIZ

A pesar de que os primeiros poboadores de orixe celta e os romanos sabían acerca das propiedades terapéuticas das fontes termais, só coa chegada dos suevos tras o afundimento do Imperio romano a localidade empezou a cobrar notoriedade. O nome "Guitiriz" procede de "Witirici", (en referencia a Witiricus, un señor da guerra Suevo).

No século XIV a totalidade da comarca Terra Chaira, incluíndo Guitiriz e o seu capital, Villalba, pasaron a ser parte dos dominios de Fernán Pérez de Andrade, en cuxa familia pasarían a ser os primeiros Condes de Villalba durante o reinado dos Reis Católicos.

En Guitiriz atópase a fortificación medieval do Castelo de Parga, da que só se conserva unha torre.

O pobo conta cunha importante e mítica banda municipal que desde as súas orixes até os nosos días leva a cultura musical guitiricense por todo Galicia, caracterizando así a Guitiriz como un pobo de antiquísima e enorme tradición musical.

Na localidade guitiricense de Pardiñas celébrase anualmente un dos festivais folk máis importantes a nivel nacional, o "Festival Internacional Folk de Pardiñas". É o festival de música folk máis antigo de Galicia, por diante do de Ortigueira.

DE RUTA...




A Ruta da auga de Guitiriz é un percorrido de case 20 Km pero de escasa dificultade que transcorre practicamente paralelo ao curso dos ríos Parga e Ladroil e que permite enlazar o camiño norte de Santiago co tres principais fontes de augas medicinais de Guitiriz: a fonte de Valdovín (Parga), a fonte de Vos Santos ou San Xoán (Lagostelle) e a fonte de Santo Domingo (Pardiñas).

A ruta (que non é circular) comeza en San Alberte, na parroquia de Sambreixo. O punto de partida é un bucólico paraxe onde destaca a ponte romana e a ermida de San Alberte, unha fermosa capela gótica perfectamente conservada, baixo a sombra da arboleda que se aliña a beiras do río Parga.



O primeiro tramo da ruta entre San Alberte e Valdovín, ten unha lonxitude de 4,65 Km, destacando pola súa frondosa vexetación de ribeira e a beleza do curso da auga e dos pequenos núcleos de poboación que cruza (Piteiros, Prado) até chegar á fonte de Valdovín, nunha contorna natural acondicionado como área recreativa e merendero.

Ao longo do percorrido, as cristalinas augas do río Parga entrecrúzanse con pequenos illotes formados na canle do río, abríndose de cando en vez en amplos recodos, que simulan piscinas naturais, xunto a pequenos saltos de auga que permitiron o aproveitamento do curso da auga para mover as rodas dos muíños que nos atoparemos durante o camiño.



En pouco máis dun 1,4 Km chégase ao pobo de Parga onde, a beiras do río que leva o  mesmo nome, atópase unha gran carballeira acondicionada como área recreativa.

A ruta continúa até a confluencia dos ríos Parga e Ladroil, cruza a ponte de Montemeá  e  tras camiñar 7,7 Km chega a outro dos puntos emblemáticos de Guitiriz: a fonte dos Santos ou de San Xoán, xunto ao Gran Balneario  de Guitiriz, pasando tamén pola área recreativa de Langostelle, pegada ao encoro que abastece á localidade de Guitiriz.

O terceiro e último tramo deste longo carreiro ten unha lonxitude de 6,9 Km. Parte do Balneario de Guitiriz, cruza a capital municipal e en apenas 1,5 Km chega á área natural de Sete Muíños.  Apenas 5 Km despois a "Ruta da auga de Guitiriz" chega ao seu fin, xunto á fonte de Santo Domingo, na contorna do balneario de Pardiñas, baixo un robledal.


RICO RICO...



VIEIRAS


INGREDIENTES

  • 6 Vieiras
  • 300 gr de xamón ibérico
  • 6 culleradas de sofrito de tomate
  • 2 cebolas grandes
  • 1 copa de viño branco
  • Pan raiado
  1. PREPARACIÓN

Cortamos a cebola en anacos pequenos e finos; a pochamos, seguidamente engadimos o xamón cortado en tacos pequenos, despois de estar 10 minutos, botamos o sofrito de tomate e despois de que o mezclemos ben, engadimos o viño e deixamos outros 10 minutos.

Mentres, precalentamos o forno a 180 graos, botamos a mezcla anterior nas vierias e espolvoreamos pan raiado sobre elas, temolas no forno 15 minutos até que se doren. 


domingo, 17 de enero de 2016

UNHA DE REFRÁNS...


"O San Antón verdadeiro, o dezasete de xaneiro"

Son moitos os santos importantes no calendario, pero San Antón é un dos máis famosos, e son moitas as vilas que o celebran.

Por exemplo no Castro, en Vigo, miles de persoas acoden para bendecir aos seus animais, cunha festa que aló se celebra.

"Xaneiro, xeadeiro; febreiro, verceiro; marzo, airoso; abril, chuvioso; maio, pardo; san Xoán, claro, valen máis estes meses cas súas mulas co seu carro"

Como estamos comezando o ano son mitos os refráns que fan alusión a todos os meses ou partes deles, así que se coñeces algún, podes deixalo en comentarios. Anímate!!!